In het prachtige boek van Dick de Ruiter over de huizen van den Ham staat ook een gedicht van mij.

Het huis

Kom
Ik ben je huis
Ik omarm je met mijn muren
Bescherm je met mijn dak
Koester je en troost je

Ga zitten in mijn tuin
Kijk naar de wolken
Wit als doopjurkjes
Luister naar je buren
Zij leven met jou hun eigen verhaal

Mijn stenen hebben oren
Maar zwijgen als een graf
Verleden in behanglagen
Vol zonlicht op linnen en zwarte doodskleden
De toekomst gegoten in beton

Kom binnen en luister het kraken en knisperen
Van vuren en beddengoed
De eerste en laatste adem werd hier geblazen
Of alleen maar gezucht? stotend of lachend
Wie zal het zeggen?

Kom terug
Je zult je verbazen
Mijn muren die knelden, mijn uitzichten eindeloos
Geuren die filmen – bont of zwart-wit

Kom
Ik ben je huis
Laat mij je omarmen
Als aarde de wortels
Verplant of gezaaid

(uit: Hammer Huizen en mensen; zes eeuwen bewoningsgeschiedenis van het Overijsselse dorp Den Ham; Dick de Ruiter; Oudheidkundige vereniging Den Ham- Vroomshoop; april 2019;Uitgeverij Kordaat Vroomshoop; ISBN 9789493072022)